Masalı sesli dinleyin:

Bir varmış, bir yokmuş. Gökyüzünün en yüksek, en lacivert köşesinde yaşayan minicik bir yıldız varmış. Bu yıldızın adı Pırıltı’ymış. Pırıltı diğer yıldızlar kadar büyük değilmiş ama kocaman, sevgi dolu bir kalbi varmış. Her gece gökyüzünden yeryüzüne bakar, beşiklerinde mışıl mışıl uyuyan bebekleri izlemeyi çok severmiş.

Bir gece, Pırıltı gökyüzündeki en tatlı, en bilge kişi olan Ay Dede’nin yanına gitmiş. “Ay Dede,” demiş heyecanla, “Ben de yeryüzündeki minik bebeklere yardım etmek istiyorum. Onların güzel rüyalar görmesi, hemen uykuya dalması için ne yapabilirim?”

Ay Dede tonton yanaklarıyla gülümsemiş, gümüş rengi sakalını sıvazlamış ve yumuşacık bir sesle cevap vermiş: “Doğanın ninnisini öğrenmelisin küçük Pırıltı. Kapat gözlerini ve yeryüzünü dinle.” Pırıltı o gece ışığını biraz kısmış, gözlerini kapatmış ve dünyayı dinlemeye başlamış. Gecenin içinde çok güzel sesler saklıymış:

Önce ormandan esen ılık ve hafif rüzgarı duymuş: “Şşşşş, şşşşş…”

Sonra sakin sakin akan küçük derenin ninnisini duymuş: “Şıp şıp, şıp şıp…”

En sonunda ağaçlardaki uykulu yaprakların sesini duymuş: “Hışır hışır, hışır hışır…”

Pırıltı bu sesleri çok sevmiş. Kendi yumuşak, sarı ışığını bu seslerle birleştirmeye karar vermiş. Rüzgar şşşş diye eserken o da tatlı tatlı parlamış. Dere şıp şıp akarken o da neşeyle göz kırpmış. O gece yeryüzündeki tüm bebekler, gökyüzünde onlara gülümseyen bu tatlı yıldızı hissetmişler. Pırıltı’nın yumuşacık ışığı perdelerin arasından süzülüp odalarına dolmuş ve onlara usulca fısıldamış:

“İyi geceler küçük bebek. Kapat güzel gözlerini, tatlı rüyalara dal. Ben sabaha kadar buradayım, seni bekleyeceğim.” Bunu duyan bütün bebekler, Pırıltı’nın huzur veren ışığıyla derin, sıcacık bir uykuya dalmış. Gökyüzündeki tüm yıldızlar onların rüyalarına eşlik etmiş.

Gökten üç elma düşmüş; biri bu masalı anlatanın, biri mışıl mışıl uyuyan minik bebeğin, diğeri de pırıl pırıl parlayan yıldızın başına. Tatlı rüyalar…

Masalı sesli dinleyin:

Bir varmış, bir yokmuş… Çok uzaklarda değil, hemen kalbinin ucunda, her yerin pamuk gibi yumuşak olduğu yeşil bir orman varmış. Bu ormanda minik, bembeyaz bir tavşancık yaşarmış. Adı Pofuduk imiş.

Pofuduk Tavşan’ın çok uzun, yumuşacık kulakları varmış. Güneş yavaşça uykusu gelip dağların arkasına saklanınca, Pofuduk da yavaşça esnemiş.

Pofuduk ormanda yürürken arkadaşlarına rastlamış: Minik Kuş bir dalın üzerine konmuş, kanatlarını gövdesine sarmış. Pofuduk ona fısıldamış: “İyi uykular minik kuş.”

Tonton Kaplumbağa: Evinin, yani kabuğunun içine başını çekmiş. Pofuduk ona fısıldamış: “Tatlı rüyalar tonton kaplumbağa.” Renkli Çiçekler: Yapraklarını birer birer kapatmışlar, sanki el ele tutuşmuşlar.

Pofuduk, kendi yuvasına gelmiş. Yuvası o kadar sıcak, o kadar huzurluymuş ki… Tıpkı senin yatağın gibi. Pofuduk önce sağ ayağını uzatmış, sonra sol ayağını. Gözlerini yavaşça kapatmış.

Dışarıda rüzgar tatlı tatlı esiyormuş: “Pış pış, pış pış…” Ağaçlar hafifçe sallanıyormuş: “Hış hış, hış hış…”

Gökyüzünde minik, sarı bir yıldız belirmiş. Bu yıldız o kadar sessizmiş ki, sadece ışığıyla sana gülümsüyormuş. Pofuduk, yıldızın ışığını görünce çok mutlu olmuş. Kalbi sevgiyle dolmuş.

Şimdi sıra sende minik mucize. Pofuduk Tavşan senin yanına gelmiş, hayali patileriyle yanaklarına dokunmuş. Annenin sesi gibi yumuşak, babanın elleri gibi güvenli bir uyku seni bekliyor.

Hadi, kapat o güzel gözlerini. “Pış pış, pış pış…” “Uyku vakti, huzur vakti…” Dünya çok sessiz, her şey çok sakin. Yarın sabah güneşle birlikte yeniden “Merhaba” demek üzere, mışıl mışıl uyu…

Gökten üç pofuduk bulut düşmüş: Biri sana bu masalı okuyan sevgi dolu sese, biri senin tatlı uykuna ve güzel rüyalarına, biri de seni dünyadaki her şeyden çok seven ailene… İyi uykular küçüğüm.

Mavi Çorap ve Minik Parmaklar Bebek Masalını Sesli Dinleyebilirsiniz.

0-3 yaşa uygun bebek masalıdır.

Bir varmış, bir yokmuş. Evin içinde küçük bir ses varmış: Tık, tık, tık. Bu ses, halının üzerinde yürüyen minik ayakların sesiymiş.

Bu ayakların birinde sarı bir çorap, diğerinde ise masmavi bir çorap varmış. Mavi çorap halıyı çok seviyormuş. Halı yumuşacıkmış, tıpkı bir bulut gibi. Mavi çorap önce mutfağa gitmiş. Mutfakta büyük, gri bir tencere varmış. Tencere fok fok diye kaynıyormuş. Mavi çorap tencereye bakmış, sonra arkasını dönüp banyoya doğru ilerlemiş.

Banyoda su sesi varmış: Şıp, şıp, şıp. Mavi çorap suyla oynamak istemiş ama annesi “Henüz banyo saati gelmedi,” demiş. Mavi çorap da uslu uslu oturma odasına geri dönmüş.

Oturma odasında güneş pencereden içeriye süzülüyormuş. Güneşin ışığı tam da kedinin üzerine düşüyormuş. Kedi Pamuk, kıvrılmış uyuyormuş. Pamuk’un kuyruğu hafifçe sallanıyormuş: Sallan, dur. Sallan, dur. Mavi çorap, Pamuk’un yanına yavaşça sokulmuş. Hiç ses çıkarmamış. Çünkü uyuyanları uyandırmamak lazımdı.

Sonra odanın köşesinde duran kırmızı kamyonu görmüş. Kamyonun tekerlekleri yuvarlakmış. Vınn vınn diye dönüyormuş. Mavi çorap kamyonun üzerine binmiş, hayali bir yolda biraz gezinmiş. Ama sonra bir şey olmuş. Mavi çorabın içindeki minik parmaklar biraz yorulmuş.

Mavi çorap yavaşça yukarı bakmış. Orada, beşiğin üzerinde asılı duran renkli yıldızları görmüş. Yıldızlar yavaşça dönüyormuş. Dön, dön, dön… Annesi gelmiş, minik ayakları yerden kaldırmış. Mavi çorabı yavaşça çıkarmış. Şimdi minik parmaklar özgür kalmış! Parmaklar birbirine dokunmuş: Pıt pıt pıt. Annesi parmakları öpmüş, sonra yumuşak yorganı üzerlerine örtmüş.

Oda şimdi çok sessizmiş. Sadece uzaklardan bir kuşun kanat sesi geliyormuş: Pır pır pır. Mavi çorap yatağın kenarında duruyormuş, minik parmaklar ise sıcak yorganın altında.

Dünya çok güvenliymiş. Her yer huzurluymuş. Minik parmaklar gözlerini kapatmış. Önce başparmak uyumuş, sonra işaret parmağı, sonra orta parmak… En sonunda en küçük parmak da derin bir uykuya dalmış.

Gökten üç elma düşmüş; biri mavi çoraba, biri minik parmaklara, biri de bu masalı dinleyen bebeğe.

İyi uykular.