Masalı sesli dinleyin:
Bir varmış, bir yokmuş… Çok uzaklarda değil, hemen kalbinin ucunda, her yerin pamuk gibi yumuşak olduğu yeşil bir orman varmış. Bu ormanda minik, bembeyaz bir tavşancık yaşarmış. Adı Pofuduk imiş.
Pofuduk Tavşan’ın çok uzun, yumuşacık kulakları varmış. Güneş yavaşça uykusu gelip dağların arkasına saklanınca, Pofuduk da yavaşça esnemiş.
Pofuduk ormanda yürürken arkadaşlarına rastlamış: Minik Kuş bir dalın üzerine konmuş, kanatlarını gövdesine sarmış. Pofuduk ona fısıldamış: “İyi uykular minik kuş.”
Tonton Kaplumbağa: Evinin, yani kabuğunun içine başını çekmiş. Pofuduk ona fısıldamış: “Tatlı rüyalar tonton kaplumbağa.” Renkli Çiçekler: Yapraklarını birer birer kapatmışlar, sanki el ele tutuşmuşlar.
Pofuduk, kendi yuvasına gelmiş. Yuvası o kadar sıcak, o kadar huzurluymuş ki… Tıpkı senin yatağın gibi. Pofuduk önce sağ ayağını uzatmış, sonra sol ayağını. Gözlerini yavaşça kapatmış.
Dışarıda rüzgar tatlı tatlı esiyormuş: “Pış pış, pış pış…” Ağaçlar hafifçe sallanıyormuş: “Hış hış, hış hış…”
Gökyüzünde minik, sarı bir yıldız belirmiş. Bu yıldız o kadar sessizmiş ki, sadece ışığıyla sana gülümsüyormuş. Pofuduk, yıldızın ışığını görünce çok mutlu olmuş. Kalbi sevgiyle dolmuş.
Şimdi sıra sende minik mucize. Pofuduk Tavşan senin yanına gelmiş, hayali patileriyle yanaklarına dokunmuş. Annenin sesi gibi yumuşak, babanın elleri gibi güvenli bir uyku seni bekliyor.
Hadi, kapat o güzel gözlerini. “Pış pış, pış pış…” “Uyku vakti, huzur vakti…” Dünya çok sessiz, her şey çok sakin. Yarın sabah güneşle birlikte yeniden “Merhaba” demek üzere, mışıl mışıl uyu…
Gökten üç pofuduk bulut düşmüş: Biri sana bu masalı okuyan sevgi dolu sese, biri senin tatlı uykuna ve güzel rüyalarına, biri de seni dünyadaki her şeyden çok seven ailene… İyi uykular küçüğüm.