Masalı sesli dinleyin:
Bir zamanlar, yemyeşil çimenlerde neşeyle zıplayan sevimli bir tavşan yaşarmış. Bu tavşanın adı Puki’ymiş. Puki’nin kırmızı bir topu, mavi bir arabası ve yumuşacık peluş bir ayıcığı varmış.
Puki oyuncaklarıyla oynamayı çok severmiş. Sabah uyanır uyanmaz zıplar, oyuncaklarını etrafa saçarmış. Oraya bir araba bırakır, buraya bir top koyarmış. Oda kısa sürede rengârenk oyuncaklarla dolup taşarmış. Oyun bittiğinde yorgun hisseder ve oyuncaklarını toplamayı unuturmuş.
Bir gün, arkadaşı minik kaplumbağa Toto misafirliğe gelmiş. Puki kapıda arkadaşını büyük bir neşeyle karşılamış ve “Hadi odama gidelim!” demiş. Fakat odaya girdiklerinde ne görsünler? Her yerde oyuncaklar varmış! Minik kaplumbağa Toto, yerdeki oyuncaklara takılıvermiş ve yürümekte çok zorlanmış.
Annesi şefkatle Puki’ye yaklaşmış, yumuşak bir sesle şöyle demiş: “Benim güzel yavrum, oyuncaklarla oynamak eğlenceli ama oyun bittiğinde onları kutusuna kaldırmak gerekir. Eşyalarımızı yerine koyarsak odamız düzenli olur, kimse takılıp düşmez ve aradığımız oyuncağı hemen buluruz.”
Puki annesini dikkatle dinlemiş ve hemen işe koyulmuş. Önce kırmızı topunu almış, oyuncak kutusuna “hop” diye atmış. Sonra mavi arabasını yerine koymuş. Pelüş ayıcığını da yatağına oturtmuş. Bütün oyuncaklar neşeyle yuvalarına dönmüş. Oda mis gibi tertemiz ve ferah olmuş.
Minik kaplumbağa Toto bu düzene çok sevinmiş. Beraber oynamaya devam etmişler. Puki, oyuncakları toplamanın ve odasını düzenli tutmanın ne kadar güzel bir alışkanlık olduğunu o gün öğrenmiş.
Güneş yavaş yavaş batarken, gökyüzü yıldızlarla dolmuş. Puki yatağına girmiş. Annesi saçlarını okşayıp ona tatlı bir ninni söylemiş. Puki, düzenli odasında huzurla gözlerini kapatmış ve tatlı rüyalara dalmış.