Masalı sesli dinleyin:
Gökyüzünün en yumuşak köşesinde, pamuk şekerine benzeyen Bulut Kasabası varmış. Burada minik kuzu Pufi, babası Alp, annesi Gül ve abisi Gökçe ile birlikte huzurla yaşarmış. Aile olmak, onlar için her sabah birbirine sarılarak ısınmak demekmiş.
Bir gün, herkesin heyecanla beklediği Dev Gökkuşağı Şöleni sabahı, kasabanın üzerine kapkara, dev bir Fırtına Bulutu çökmüş. Her yer kararmış, gökkuşağının renkleri solmuş. Diğer bulut koyunları korkuyla yuvalarına çekilmiş. Pufi’nin babası Alp, ailesini yanına çağırıp şöyle demiş: “Korkmayın! Fırtına ne kadar büyük olursa olsun, bizim sevgimiz ondan daha güçlüdür. Haydi, el ele verelim!”
Baba Alp, en güçlü rüzgarıyla karanlığı üflemiş. Anne Gül, içindeki sevgi dolu pembe ışığı yaymış. Pufi ve Gökçe ise minik ışıklarıyla onlara destek olmuşlar. Ailedeki bu birliği gören diğer komşular da cesaretlenmiş. Hepsi bir olup ışıklarını birleştirince, simsiyah bulut daha fazla dayanamayıp dağılmış. Güneş yeniden açmış ve gökyüzünde gelmiş geçmiş en parlak gökkuşağı belirmiş. O gece Pufi, ailesine sarılırken anlamış ki; gerçek güç kaslarda değil, zor anlarda birbirine sımsıkı tutunmaktaymış.
Gökten üç elma düşmüş: Biri ailesine değer verenlere, biri zorluklara karşı el ele verenlere, biri de bu tatlı masalı dinleyenlere..
İyi uykular!