Masalı sesli dinleyin:
Bir varmış, bir yokmuş. Güneşin her sabah pencerelere “Günaydın!” diyerek dokunduğu renkli bir evde, Yaren adında dünyalar tatlısı bir çocuk yaşarmış. Yaren’in en sevdiği arkadaşı, kocaman kulakları olan ama minicik bir tüy kadar hafif olan Mavi Fil’miş.
Bir sabah Yaren ve Mavi Fil bahçeye çıkmışlar. Bahçedeki çiçekler mis gibi kokuyormuş. Tam o sırada havada “pır pır pır” diye bir ses duymuşlar. Bir de bakmışlar ki, kanatları pamuk şeker gibi pembe, gökyüzü gibi mavi ve limon gibi sarı olan bir Gökkuşağı Kelebeği!
Yaren, “Hadi onu takip edelim!” diyerek neşeyle zıplamış. Mavi Fil de “tıp tıp tıp” diye onun arkasından yürümüş. Kelebek önce kırmızı bir elmanın üzerine konmuş. Yaren elmaya bakıp “Kırmızı!” demiş. Sonra kelebek sarı bir çiçeğin üzerine konmuş. Mavi Fil hortumuyla çiçeği selamlamış.
Güneş yavaş yavaş uykusuna hazırlanırken, gökyüzü turuncu bir renge bürünmüş. Gökkuşağı Kelebeği gelmiş ve nazikçe Yaren’in burnuna konmuş. Yaren kıkır kıkır gülmüş. Kelebek fısıldamış: “Şimdi dinlenme vakti, tüm renkler uykuya dalıyor…”
Yaren, Mavi Fil’in yumuşacık kulaklarına sarılmış. Yatağına uzandığında kendini bir bulutun üzerindeymiş gibi hissetmiş. Gözlerini kapatmış ve rüyasında Gökkuşağı Kelebeği ile bulutların üzerinde zıpladığını görmüş.
Gökten üç elma düşmüş; biri masalı dinleyen Yaren‘e, biri ona bu masalı anlatan sevgi dolu kalbe, biri de dünyadaki tüm mutlu uykulara.
İyi uykular, tatlı rüyalar!