Gökyüzünün en yumuşak köşesinde yaşayan minik bir bulut vardı ve adı Pofuk’tu. Pofuk her sabah pırıl pırıl parlayan güneşle uyanır, gün boyu neşeyle süzülürdü. Rüzgâr dostu hafifçe fısıldadığında gökyüzünde tatlı danslar ederdi. Pofuk’un en sevdiği şey ise akşamüstü pembe ve mor renklere bürünmekti. Hava kararmaya başladığında yıldızlara merhaba der, geceye tatlı bir huzur katardı. Ancak o akşam Pofuk kendini biraz yorgun ve yalnız hissetti. Gökyüzündeki diğer bulutlar çoktan dinlenmeye çekilmişti. Pofuk yavaşça süzülerek derin ve sessiz ormanın üzerine doğru yaklaştı.

Ormanın derinliklerinde sevimli bir ayıcık olan Bubu oturuyordu. Bubu yumuşacık kahverengi tüylere ve koyu yeşil bir tulum giysisine sahipti. Bubu da tıpkı Pofuk gibi uykusu geldiği halde bir türlü uyuyamıyordu. Başını gökyüzüne kaldırdı ve pamuk gibi duran minik Pofuk’u fark etti. Elleriyle hafifçe sallayarak buluta gülümsedi. Pofuk bu sıcak gülümsemeyi görünce çok mutlu oldu ve biraz daha aşağıya indi. ‘Merhaba minik bulut, bu gece gökyüzü ne kadar da sakin değil mi?’ dedi Bubu. Pofuk hafifçe sallanarak ‘Evet, ama ben de biraz yalnız hissetmiştim, seninle karşılaşmak harika oldu’ diye fısıldadı.

Bubu ağacın altındaki puf puf çimlere uzandı ve Pofuk’a doğru baktı. ‘Biliyor musun, bazen geceleri uyumak zor olabiliyor ama gökyüzündeki yıldızları izlemek beni rahatlatıyor’ dedi. Pofuk arkadaşının bu tatlı sözleri üzerine ona küçük bir sürpriz yapmak istedi. Kendi etrafında yavaşça dönerek etrafa gümüş rengi minik parıltılar saçmaya başladı. O parıltılar gecenin karanlığında adeta minik masal ışıkları gibi parıldıyordu. Bubu’nun gözleri parıltıları takip ederken içini sıcacık bir huzur kapladı. Ormandaki yapraklar bile rüzgârın tatlı ninnisiyle hafifçe kıpırdıyordu.

Pofuk yavaşça Bubu’nun yanındaki büyük meşe ağacının dallarına doğru yaklaştı. Ağacın üstünde uyumaya hazırlanan minik kuşlar fısıltıyla ötüşüyordu. Pofuk onlara yumuşacık bir örtü gibi gölge oldu ve serin geceden korudu. Bubu bu güzel manzarayı izlerken esnemeye başladı. Kocaman bir esnemeyle birlikte ‘Teşekkür ederim Pofuk, sen gerçekten çok nazik bir bulutsun’ dedi. Pofuk gülümseyerek daha da yumuşadı ve pamuksu dokusuyla geceye sıcaklık kattı. Artık ormandaki tüm hayvanlar için uyku zamanı yaklaşmıştı.

Gece ilerledikçe gökyüzündeki ay tatlı bir sarı ışık yaymaya başladı. Pofuk ve Bubu birlikte ayın ve yıldızların güzelliğini seyrettiler. Bubu gözlerini yavaşça kapattı ve derin derin nefes almaya başladı. Göğsü her nefeste huzurla yükselip iniyordu. Pofuk arkadaşının huzurla uykuya daldığını görünce gökyüzündeki yerine doğru yavaşça yükseldi. Tatlı hayallerle dolu harika bir gece ormanın üzerine tatlıca serildi. Bütün doğa mışıl mışıl uyurken, Pofuk da kendi yumuşak yatağında gözlerini kapattı.