Bir zamanlar uzak bir köyde Yaren adında bir tatlı mı tatlı bir kız çocuğu yaşarmış. Yaren dedesiyle vakit geçirmeyi çok severmiş. Dedesi sabah camiiden döner dönmez bahçesinin başına geçermiş. Yaren de hemen arkasından koşarmış. Dede, bugün ne ekeceğiz demiş heyecan ile. Dedesi gülümseyip elindeki kağıdın içine sarmış olduğu mandalina tohumlarını göstermiş. Bu tohumlar büyüdükten sonra bize şeker gibi mandalinalar verecek demiş. Yaren dedesinin dikkatlice nasıl yaptığını izlemiş, eline bir kaç tohum alıp, toprağa eğilmiş, minik elleriyle delikler açmış, tohumları içine bırakmış. Sonra dedesi ile birlikte üzerini toprakla örtmüşler. Her sabah Yaren, dedesiyle birlikte bahçeye gider, günaydın bebek mandalinalar, büyüyün bakalım dermiş. Güneş aydınlatmış, yağmur yağmış, çiçekler açmış, kuşlar cıvıldamış.

Bir sabah Yaren küçük bir filiz görmüş. Dedee! Bak! Uyanmışlar! demiş heyecanla. Evet yavrum senin sevgin ile onlar dahada hızlı büyüyorlar, mutluluğunu görüyorlar demiş. Günler geçmiş, filizler büyümüş, yapraklar yeşillenmiş derken bir sabah, dalların ucunda turuncu mandalinalar parlamaya başlamış. Hemen siftahı yapmak istemiş, dedesi bir tanecik koparıp, kabuğunu soyup vermiş. Tatlı, sulu, ve şeker gibiymiş. Sevinçten zıplamış, Dedee! hemen bir sürü toplayalım köydeki herkese ikram edelim demiş.

Dedesiyle birlikte mandalinaları toplamışlar, sonra köydeki herkese ikram etmişler. Buyrun! Bizim bahçemizden tatlı mandalinalar demiş Yaren mutlulukla. Ertesi gün Yaren sabah yağmurun sesine uyanış, pıt pıt diye cama vuruyormuş yağmur damlası. Yaren hemen bahçeye koşmak istemiş ama dedesi gülümsemiş, bugün dışarı çıkamayız Yaren, ama korkma. Yağmur tohumların dostudur demiş. Dedesi gülmüş, elini Yaren’in omzuna koymuş; Hayır yavrum, tam tersi! Yağmur onların yemeğidir. Bulutlardan gelen su ile daha tatlı olurlar. Bir süre sonra yağmur dinmiş, Yaren sevinçle dışarı koşmuş, minik mandalinaların ve yapraklardaki damlaları görünce gülümsemiş Dedee! Mandalinalar banyo yapmış gibi olmuşlar! Evet Yaren, şimdi daha güçlü olacaklar. Ve gerçekten de, o yağmurdan sonra mandalina ağaçları her zamankinden daha canlı, daha yeşil olmuş.

Uyku için masallar serimizde Kuzu Meliyor masalımız sizlerle. Tatlı sıcacık yatağınızda yatarken mışıl mışıl uykuya dalmanız için bu güzel masalı sizler için yazdık.

Huzurlu bir köyde, şirin bir iki katlı ev varmış. Hasan dede ve Halime nene bu güzel evde yaşarmış. Halime nene torunu Mert’i çok seviyormuş. Mert de dedesini ve anneannesini çok severmiş ve onların yanına bu hafta ailesi bırakacakmış. Ve o gün gelmiş çatmış Mert’in annesi ve babası Mert’i köye bırakmış, ailesi İstanbul’a dönmesi gerekiyormuş, çalışıyorlarmış.

Mert anneannesini ve dedesini görünce koşa koşa onlara sarılmış, bahçedeki tavuklara bakmış köyü o kadar çok özlemiş ki oranın temiz havasını içine çekmiş. Yemyeşil ağaçlar ve bereketli bu topraklara hasret kalmış. Dedesinin küçük birde çiftliği varmış, bir tane kuzusu varmış. Bu kuzu akşamları melemeye başlarmış meeğ meeğ diye köyü uyutmazmış. Karnı aç desen aç değilmiş, susuz desen susuz değilmiş. Önce güzelce bir anneannesi Mert’e kahvaltı hazırlamış.

Köy yumurtası, köy peyniri, lavaş ve çay koymuş sofraya yerde oturarak afiyetle yemişler. Sonra dedesi ile birlikte tavukları beslemişler. İnekleri otlatmaya götürmüşler, hava kararmaya başlayınca da gelmişler. Akşamda anneannesi çok güzel taş fırında ona patatesli börek yapmış. Mert çok beğenmiş, anneannesine ellerine sağlık, dedecim kesenize bereket demiş.

Anneannesi ona eskiden yaşadığı hikayelerini anlatmış, gülmüşler eğlenmişler. Saat ona geliyormuş anneannesi ona güzel bir yer yatağı hazırlamış ve bir yorgan vermiş. Mert yatağa girmiş, kendini iyice sarmış, ama bir anda ne duysun Kuzu meliyor ah demiş tam uyuyacak vakit şimdi böyle ses mi çıkarılır. Napsın ne etsin düşünmüş, böyle olmaz benim buna bakmam lazım demiş. İnmiş aşağı yavaş yavaş çiftliği kapısını açmış. Kuzu ona bakmış o kuzuya.

Gel bakalım demiş buraya, almış onu çıkarmış odasına, yer yatağına birlikte yatmışlar iyice sarmış kuzuyu ve kendisini. Güzelce sevmiş kuzuyu başını okşamış biraz. Kuzu melemiş Mert de o meleyince melemiş sonra ikisininde uykusu gelmiş kuzunun hiç sesi çıkmıyormuş birlikte uyumuşlar. Sabah olmuş anneannesi gelmiş bir de ne görsün Mert ve kuzu birlikte yatıyor :). Koşmuş Hasan dedeyi çağırmış bak bizim çocuklar ne güzel yatmış. Birlikte sessiz sessiz gülmüşler. Hasan dede camiye gitmiş camide sormuşlar Hasan dede senin kuzu gece melemedi ne oldu demişler. Torunum geldi torunum demiş, onu görünce susuverdi bizim kuzu demiş. Ve kuzu Mert’le birlikte yatınca akşamları melememiş.

Yüzünüzde tebessüm oluşturabildiysek ne mutlu bize. Sizde daha güzel masallar yazabilmemiz için bizlere destek olun ve takipte kalın.