Masalı sesli dinleyin:

Bir varmış, bir yokmuş; piksellerin dans ettiği, neon ışıkların hiç sönmediği ve herkesin hayalindeki evi inşa edebildiği muazzam bir evren varmış. Bu evrenin adı PK XD Dünyası imiş. Bu dünyada çocuklar sadece yaşamaz; uçar, dans eder ve en sevimli evcil hayvanlarla dostluk kurarlarmış.

Bu neşeli şehirde, üzerinde en sevdiği neon zırhı, yanında ise parlayan bir Neon Ejderhası olan Mavi adında bir çocuk yaşarmış. Mavi’nin en büyük tutkusu, Arkadaşlık Meydanı’nda dostlarıyla buluşup Crazy Run yarışlarına katılmakmış. Ancak bir sabah, PK XD dünyasında hiç görülmemiş bir şey olmuş.

Güneş doğduğunda Meydan her zamanki gibi ışıl ışıl değilmiş. Gökyüzü biraz grileşmiş, evlerin üzerindeki o canlı renkler solmaya başlamış. Hatta Dev Robot’un gözlerindeki ışık bile titriyormuş. Şehrin her yerinde bir fısıltı yayılmış: “Glitch geri döndü ve renkleri çalıyor!”

Mavi, yanındaki sadık ejderhasına bakmış. Ejderhasının o parlak mor rengi bile matlaşmış. “Buna bir son vermeliyiz Zıpzıp,” demiş. “Eğer renkler giderse, burası sadece gri bir kutu yığınına dönüşür.”

Mavi, hemen şehrin merkezindeki Admin’in yanına gitmiş. Admin, her zamanki karizmatik duruşuyla oradaymış ama endişeliymiş. Admin, Mavi’ye dönerek şöyle demiş:

“Glitch, renkleri sadece bir mini oyunun içine sakladı. Ama bu oyun bildiğin yarışlara benzemez. Bu oyunu kazanmak için sadece hızlı olmak yetmez; yaratıcı olman ve paylaşman gerekir.”

Mavi, Arcade salonuna koşmuş. Dev ekranın önünde Glitch’in gölgesi belirmiş. Glitch gülerek, “Eğer bu labirenti 60 saniyede geçemezsen, tüm PK XD evreni siyah-beyaz olacak!” demiş.

Mavi, labirente daldığında yolların sürekli değiştiğini görmüş. Karşısına çıkan engelleri aşmak için Yerçekimi Botları‘nı kullanmış, yükseklerden uçmuş. Ancak sona yaklaştığında yolu kocaman bir duvar kesmiş. Duvarın üzerinde sadece bir yazı varmış: “Yalnız giden hızlı gider, beraber giden uzağa…”

Tam o sırada, Mavi’nin arkadaşlarından Lara ve Can da yanına gelmiş. Onlar da renklerini kurtarmak için buradaymış. Mavi anlamış ki, bu duvarı tek başına yıkamaz.

• Lara, en hızlı evcil hayvanını öne sürmüş.
• Can, çantasından en güçlü güçlendiricilerini çıkarmış.
• Mavi ise herkesi organize etmiş.

Hepsi aynı anda “Arkadaşlık Gücü!” diye bağırıp duvara dokunduklarında, duvar gökkuşağı renklerine bölünerek patlamış!

Labirentin sonunda Glitch, parlak bir Yıldız Çıkartması‘na dönüşerek ortadan kaybolmuş. O an, Admin’in sesi tüm şehirde yankılanmış: “Tebrikler vatandaşlar! Paylaşmanın ve beraber hareket etmenin en büyük güçlendirici olduğunu kanıtladınız.”

Birdenbire;

1. Gökyüzü yeniden masmavi olmuş.
2. Evler neon sarısı, şeker pembesi ve fıstık yeşiliyle parlamış.
3. Evcil hayvanlar sevinçle zıplamaya başlamış.

Mavi, arkadaşlarıyla beraber Meydan’da en büyük Pizza Partisi‘ni vermiş. O günden sonra PK XD dünyasında herkes şunu öğrenmiş: En iyi zırh veya en nadir evcil hayvan sende olsa bile, bir arkadaşınla paylaşmadığın sürece o dünyanın rengi hep biraz eksik kalırmış.

Gökten üç Gökkuşağı Kutusu düşmüş; biri bu masalı okuyan PK XD oyuncusuna, biri oyun içindeki tüm sadık evcil hayvanlara, biri de her zaman dostluğu kazanan Admin’e…

2024 yılı aylardan ocaktı, Alper Gezeravcı İlk Türk astronot Uluslararası Uzay İstasyonundaydı. Özgür’de akşam ailesi ile birlikte bu haberi izliyordu, heyecanlanıyor ve sevinçliydi. Çünkü kendisi de bir uzay aşığıydı.

Bilinmeyen yolculuklara çıkmak, uzayda seyahat etmek, yeni gezegenler keşfetmek, bilimsel deneyler yapmak, astronotların giydiği uzay elbisesini giyip uzaya çıkmak istiyordu. Bir roketin içinde olmak, atmosferin dışına çıkmak uzayın derinliklerine yolculuk yapmak istiyordu.

Yerçekimi olmadan nasıl olur diye düşünüyordu. O gün Özgür’ün babası uzay hakkında bilgiler verdi, uzay, evrenin büyük bir bölümünü oluşturan boşluk, galaksiler, yıldızlar, gezegenler, asteroitler, kara delikler ve diğer gök cisimlerini içeren geniş bir alanı ifade ettiğini söyledi, Güneş Sistemi, Güneş’in çevresinde dönen gezegenler, uydular, asteroidler ve diğer gök cisimlerini içerir.

Dünya da bu sistem içinde yer alır dedi ve şöyle ekledi insanlar, uzayı keşfetmek ve anlamak için uzay araçları ve roketler kullanarak farklı görevlere katılmışlardır. İlk insanlı ay inişi 1969’da gerçekleşmiş olduğunu belirtti. Babası anlatırken Özgür’ün uykusu gelmişti;

Baba ben yatacağım dedi ve yatağına koştu. Yatağına yatmadan önce camdan gökyüzüne baktı, yıldızları izledi ve yatağa yattı. Rüyasında bir uzay gemisinin içinde olduğunu, uzay gemisi ile farklı gezegenler keşfetmek için yol alıyorlardı.

5 kişilik bir mürettebata sahipti. Araştırma yapmak için uzay mekiğine bağlı olan bir kapsül vardı. Kapsül ile aya iniş yaptılar. Uzay aracından indi, Ay’da yürüyüş yapıyordu ve yer çekimi yoktu. Ay’da hem yavaş hareket ediyor hemde ayağını yere her attığında havaya ufak parçacıklar kalkıyordu, kısa bir yürüyüşün ardından Özgür acıkmıştı, astronot kıyafetinin cam kısmının içerisinde çikolata ve su vardı. Çikolatasından yedi ve suyunu içti. Sabah olmuştu, Özgür uyanmıştı koşa koşa annesinin yanına gitti annesine rüyasını anlattı, güldüler eğlendiler.

Bir zamanlar, çok uzak bir galakside, Rumeysa adında küçük bir kız yaşarmış. Rumeysa, yıldızların arasında kaybolmuş galaksileri ve renkli gezegenleri hayal ederek büyüdü. Bir gün, ailesinin garajında eski ve gizemli bir uzay gemisi buldu. Rumeysa’nın kalbindeki merak, onu uzaya doğru bir maceraya sürükledi.

Rumeysa, ailesine uzay gemisini gösterdiğinde, ebeveynleri önce endişeli olsalar da, kızlarının hayal gücünü ve cesaretini desteklediler. Rumeysa, ailesinin sevgisiyle dolup taşarak uzay gemisini kontrol etmeye başladı ve yıldızlar arasında bir yolculuğa çıktı.

Ancak, bir gün beklenmedik bir soluk delikle karşılaştı ve hızla bilinmeyen bir galaksiye çekildi. Rumeysa, gökyüzünde parıldayan yıldız kümeleri ve devasa gaz bulutları arasında kaybolmuştu. Ailesi, kızlarının kaybolduğunu anladığında, derin bir üzüntü içindeydiler. Ancak, hemen pes etmediler.

Ailesi, yıldız haritalarını inceledi, uzay gemisi teknolojilerini kullanarak Rumeysa’nın izini sürdü. Uzun bir arama ve birçok macera dolu anın ardından, aile, Rumeysa’nın izini bir galaksi kuyruğu içinde buldu. Rumeysa, ailesini görünce sevinçle sarılıp ağladı.

Rumeysa’nın uzaydaki macerası, ailesinin sevgisi ve kararlılığı sayesinde mutlu bir şekilde sona erdi. Ailesi, onun cesaretini ve merakını takdir etti ve bir araya geldiklerinde, aile bağlarının ne kadar güçlü olduğunu bir kez daha fark ettiler. Rumeysa, ailesiyle birlikte evine döndü, ancak kalbindeki uzay maceralarını asla unutmadı. Ve böylece, Rumeysa’nın uzayda geçen masalsı macerası, sevgi ve dayanışma ile dolu bir hikayenin kahramanı olarak hatırlanacaktı.