Bir zamanlar denizlerin ortasında, masmavi bir okyanusun ortasında, Almila adında sevimli bir kız varmış. Ailesiyle birlikte yaşadığı büyülü bir ada varmış. Almila’nın adası, doğasıyla, sularıyla, yeşilliği ile büyülermiş.

Almila ve ailesi büyük bir evde oturuyorlarmış. Evin önünde bahçeleri ve havuz varmış. Etrafında ise büyük tarlalar varmış. Tarlalarda havuç, buğday, karpuz, salatalık, domates yetiştiriyorlarmış. Adanın toprağı bir çok sebze ve meyveyi yetiştirmek için elverişliymiş. Ada bazen yağmurlu bazen ise güneşli, denize girmelik havası olurmuş.

Ailesi bu tarlalarla ilgilenir, Almila da tahtadan yapılmış oyuncaklarıyla oynar, havuza girermiş tahtadan yapılmış bisikleti ile gezermiş. Ada çok özel canlılarada ev sahipliği yapıyormuş. Bulutlara kadar uzanan ağaçlar varmış. Farklı kuş türleri ve hayvanlar varmış. Sabahları kuşların sesi ile uyanırlarmış. Almila’nin tavşan arkadaşı varmış, her gün kapıya gelir Almila’nın uyanmasını beklermiş.

Almila da kapıyı açmadan önce ona havucunu öncesinde hazırlarmış. Birlikte bahçede koşuştururlarmış. Bembeyaz tüyleri varmış, kucağına alıp severmiş. Bir gün Almila anne ve babası ile birlikte sahile gitmiş. En sevdiği şey olan masmavi suları olan denizi izlemeye bayılıyormuş ve balıkları görmek istiyormuş. Tavşanınıda yanında götürür, tavşanına kumdan ev yaparmış. Renkli balıkları izlerlerdi ve onları beslerlerdi. Hava kararmaya başladığında evlerine gidip sıcak bir yemek eşliğinde günbatımını izlediler. Daha sonra jenga ve uno oynadılar.

Ev yapımı kurabiyelerden yiyip süt içti. Almila’nın doğum günüydü ona ailesi Almila anlamasın diye birbirleri ile sır gibi konuşuyorlardı. Annesi ve babası Almila’yı mutfağa çağırdı ve pasta sürprizi yaptılar. Almila 10 yaşına girmişti, mumları üflediler çikolatalı pastadan yediler. Çok mutlu olmuştu anne ve babasına sarılıp onları yanaklarından öptü. Teşekkür etti, tavşanıda bu ana tanıklık etti oda evin içinde onları izliyordu.

Ve Almila, kendi adasında ailesiyle ve tavşanıyla birlikte geçirdiği günlerin ne kadar değerli olduğunu her zaman anlayacak ve sevecekti.

Uzak diyarlarda bir kasaba varmış. Üç tarafı denizlerle kaplıymış, sahilleri ile ünlüymüş. Dünyanın dört bir yanından sahilde tatil yapmak isteyen insanlarla doluymuş. Bu kasabanın insanları çok mutlu neşe ile yaşarmış.

Sinan amca ile Mesude teyze adında, kocaman bahçeleri olan bir yaşlı çift varmış. Bahçelerinde yetişen bütün her şeyin tadları o kadar güzelmiş ki bir yiyen bir daha yemek istiyormuş. Meyveler, sebzeler, güzel kokulu çiçekler ve kocaman ağaçlar doluymuş. O kadar çok yetişiyormuş ki hem komşularına hem de şehirde yaşayan çocuklarına gönderiyorlarmış.

Gel zaman git zaman yaşlı çift bir manav açmaya karar vermişler, küçük güzel bir dükkan tutmuşlar meyveleri sebzeleri taze olduğu için manavın içi çok güzel kokuyormuş. Gelen turistlerin çıkmadığı bir yer olmaya başlamış. Kasa kasa meyveler sebzeler alıyorlarmış.

Akşam vakti Sinan amca bahçeyi sulamak için dışarıdaymış Mesude teyzede mutfakta yemek hazırlama telaşı içindeymiş. Sinan amca meyvelerini seve seve, sebzeleriyle konuşa konuşa  onlara can suyunu veriyormuş. Sinan amcanın ayağı takılmış kafasını çarpmış o güne kadar kimsenin bilmediği bir şey olmuş bahçe konuşuyormuş meyveler sebzeler amca için seslerini duyurmaya çalışıyorlarmış, erikler bizi savur cama doğru demişler ağaç bu dediğini yapmış ve evin camlarına doğru uçuşmuşlar, elma ağacı da onu takip etmiş sesleri duyan Mesude teyze hemen dışarıya çıkmış. Eşini yerde görünce yanına koşmuş. Önce eşinin durumunu kontrol etmiş nefes alıp almadığına bakmış, nefes alıyormuş. Hemen telefona gidip 112 acil servisi aramış ve durumunu anlatmış eşinin yanına gitmiş nefes alabilmesi için dikkatlice başını geriye çenesini yukarıya kaldırmış, kıpırdatmaya çalışmış. Ambulans gelmiş ve yaşlı çifti hastaneye götürmüşler. Sinan amca yaşlı olduğu için baygınlık geçirmiş, biraz hastanede kalmışlar ve sonrasında özel araçla evine bırakmışlar. Ama o gün kim cama vurdu nasıl gördü ve ortadan nasıl kaybolabildiğini kimse bilemeyecekti. Bahçenin sadakati ve koruyucuları yaşlı çifti bir ömür korudular.