Masalı sesli dinleyin:
Bir zamanlar, her köşesinden taze meyve kokularının yükseldiği Yeşil Vadi adında huzurlu bir yer varmış. Burada hayvanlar neşeyle yaşar, her yılın sonunda en güzel ürünü yetiştiren için küçük bir kutlama yaparlarmış. Vadinin en yaşlı ve en sakin sakini ise Bilge Kaplumbağa Tonton’muş.
Bir bahar sabahı, Tonton bahçesini düzenlerken toprağın altında parlayan, daha önce hiç görmediği gümüş rengi bir tohum bulmuş. Diğer hayvanlar; hızlı Tavşan Zıpzıp ve kurnaz Tilki Alaca, Tonton’un başına toplanmışlar. Zıpzıp gülerek, “Tonton, sen çok yavaşsın! O tohum büyüyene kadar mevsimler geçer,” demiş. Tonton sadece gülümsemiş ve “Önemli olan hız değil, gösterilen özendir,” diye fısıldamış.
Tonton her gün güneş doğmadan uyanmış. Tohumunu sulamış, etrafındaki yabani otları tek tek temizlemiş ve hatta bitkisiyle nazikçe konuşmuş. Haftalar geçmiş, tohumdan devasa yapraklar çıkmaya başlamış. Ancak diğer hayvanlar çoktan sıkılmış ve bahçelerini ihmal edip oyun oynamaya gitmişler. Tonton ise sabırla beklemeye devam etmiş; çünkü o, büyük işlerin zaman ve sevgi istediğini biliyormuş.
Bir gece, Yeşil Vadi’de çok şiddetli bir fırtına çıkmış. Rüzgar ağaçları sallıyor, yağmur her yeri kaplıyormuş. Tonton, dev kabağının zarar görmemesi için kabuğundan çıkıp yaprakları korumaya çalışmış. O sırada, bahçeleri sular altında kalan Zıpzıp ve Alaca, Tonton’un yanına sığınmışlar. Tonton onları geri çevirmemiş, “Birlikte daha güçlüyüz,” diyerek onları da korumasına almış.
Sabah olduğunda fırtına dinmiş ve vadi güneşle aydınlanmış. Tonton’un bahçesinde, güneş gibi parlayan, altından daha değerli görünen dev bir kabak duruyormuş. Vadideki tüm hayvanlar toplanmış ve bu muazzam manzarayı hayranlıkla izlemişler. Tonton, kabağı dilimlemiş ve herkese paylaştırmış. O gün anlamışlar ki; gerçek başarı sadece çalışmakla değil, sabırla ve zor zamanda dost kalabilmekle geliyormuş.
Gökten üç elma düşmüş; biri emeğine sahip çıkanlara, biri sabretmeyi bilenlere, biri de bu masalı dinleyen temiz kalpli çocuklara.